محمدرضا اسکندری در نامه‌ای سرگشاده خواستار تشکیل «جبهه واحد ملی و دفاعی» در کوردستان شد

10-01-2026 | جار بینراوە 41 | مدیر رادیو وبسایت
محمدرضا اسکندری در نامه‌ای سرگشاده خواستار تشکیل «جبهه واحد ملی و دفاعی» در کوردستان شد

محمدرضا اسکندری، فعال سیاسی کورد مدیر رادیو وبسایت کوردانه با انتشار نامه‌ای سرگشاده خطاب به مردم، احزاب و نخبگان «روژهلات کوردستان»، نسبت به تلاش‌ جریان‌های سلطنت‌طلب برای بازگشت به قدرت هشدار داد.

وی در این نامه که در تاریخ ۱۰ ژانویه ۲۰۲۶ منتشر شد، ضمن رد هرگونه نظام موروثی، بر ضرورت فوری ایجاد یک مجمع فراگیر سیاسی و تشکیل «ارتش ملی کردستان» برای دفاع از دستاوردهای تاریخی مردم کُرد تأکید کرد.

به گزارش کوردانه، محمدرضا اسکندری در این بیانیه با اشاره به شرایط حساس کنونی ایران و منطقه، وحدت ملی، سیاسی و دفاعی را یک «ضرورت تاریخی» خواند. او با انتقاد شدید از جریان‌هایی که با محوریت رضا پهلوی فعالیت می‌کنند، آن‌ها را متهم کرد که با استفاده از منابع مالی باقی‌مانده از دوران پهلوی و با شعار «جاوید شاه»، در پی احیای نظامی هستند که مسئول سرکوب رهبران کور بوده است.

اسکندری در بخشی از نامه خود با مقایسه عملکرد دو نظام پهلوی و جمهوری اسلامی نوشت: «برای من ساواک و گارد جاویدان شاه با سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تفاوتی ندارد. برای من خلخالی با تهرانی و ثابتی یکی است.»

وی تأکید کرد که مبارزه او علیه هر دو دیکتاتوری بوده و سانسور، سرکوب احزاب و اعدام زندانیان سیاسی در هر دو دوره دارای ماهیتی یکسان است.

این فعال سیاسی، هرگونه ائتلاف با رضا پهلوی را مشروط به برائت رسمی و علنی وی از عملکرد پدر و پدربزرگش دانست.

اسکندری تصریح کرد که رضا پهلوی تنها زمانی می‌تواند طرف گفت‌وگو یا ائتلاف باشد که «کشتار قاضی محمد و یارانش و سرکوب جمهوری کوردستان» را محکوم کرده و نه به‌عنوان وارث تاج و تخت، بلکه به‌عنوان یک سیاستمدار در ساختاری غیرموروثی فعالیت کند.

در ادامه این نامه، نویسنده ضمن فراخواندن تمام اقوام ایرانی به اتحاد برای دستیابی به ایرانی «آزاد، دموکراتیک و فدرال»، خطاب اصلی خود را متوجه احزاب و نهادهای مدنی کوردستان ایران کرد.

او هشدار داد که تعلل در ایجاد همگرایی سیاسی ممکن است به تحمیل دیکتاتوری دیگری منجر شود.

محمدرضا اسکندری در پایان نامه خود، طرحی را برای آیندهٔ دفاعی کردستان پیشنهاد داد و نوشت: «پیش به سوی ارتش ملی کوردستان روژهلات، با محوریت پیشمرگان احزاب و نیروهای دفاعی سازمان‌یافتهٔ ملت کورد.»

او از رهبران و روشنفکران کورد خواست تا پیش از آنکه دیر شود، در مسیر ایجاد یک چارچوب مشترک دفاعی و سیاسی گام بردارند.